Izolacja akustyczna podłóg drewnianych

Powietrze jest doskonałym przewodnikiem dźwięku. Dlatego obecność szczelin i otworów w zakładce ułatwia przenoszenie fal dźwiękowych. Drewniane podłogi składają się ze znacznej liczby różnych części. Między nimi są przecieki - pęknięcia. Te luki muszą być zapieczętowane. W tym celu pożądane są szczegóły bębna, podłogi i segregowania. W procesie wytwarzania podłóg drewnianych, szczeliny powinny być uszczelnione, na przykład różnymi uszczelniaczami.

Zakładanie szczeliwa na drewnianą belkę.

Zdjęcie 1

Obecnie istnieje duża ilość specjalnych uszczelniaczy akrylowych, poliuretanowych i innych do łączenia elementów drewnianych. Ze szczególną starannością należy uszczelnić połączenie elementów podłogowych ze ścianami.

Dźwięk, ruch ludzi i przedmiotów powodują wahania posadzki, desek podłogowych, wraz z nimi mogą występować rezonansowe oscylacje przestrzeni między podłogą a belkami stropowymi.

Intensywność takich fluktuacji zależy od gęstości i grubości różnych części zakładki. Dlatego im bardziej masywne nakładanie się, tym mniejsza intensywność drgań. Aby zmniejszyć przewodność dźwięku, nie należy przyjmować zbyt cienkiej podłogi. Grubość płyty nie powinna być mniejsza niż 30 mm.

Zmniejsza przewodność akustyczną warstwy dźwiękochłonnej zasypki między belkami zakładki. Zasypka izolacji akustycznej ułożona na całej powierzchni rolki i wyrównująca szynę. Rozszerzony perlit * i ekspandowany wermikulit ** (patrz GOST 4.209-79) okazały się być dobrym wypełnieniem.

Dopuszczalne właściwości dźwiękochłonne mają wiele nowoczesnych materiałów włóknistych: płyty z wełny kamiennej lub izolację z puszystej pulpy, tzw. Ecowool.

Materiały te wypełniają przestrzeń między belkami stropowymi.

Układanie wełny mineralnej w drewnianym stropie domu szkieletowego.

Zdjęcie 2.

Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się drgań, konieczne jest umieszczenie dźwiękoszczelnych uszczelek w miejscach, w których podpiera się elementy podłogowe. Tradycyjnie jako takie podkładki stosowano maty z różnych materiałów włóknistych, desek z drewna i włókien mineralnych oraz różnych pianek. Obecnie do tego celu stosuje się taśmy z pianki polietylenowej.

Warstwę kleju nakłada się na jedną stronę taśmy. Klejenie pomaga zachować właściwości izolacyjne dźwięku przez długi czas. Taśmy mają wysoką elastyczność i odporność na ciepło i wibracje. Taśmy dźwiękochłonne mają grubość 3 i 5 mm, a szerokość 50 - 100 mm.

Podczas układania podłogi (która jest zarówno wykończeniem, jak i „czarną” podłogą) bezpośrednio wzdłuż belek stropowych, między belkami podłogowymi a podłogą należy ułożyć pakiet z filcu owiniętego filcem dachowym.

Zastosowanie podłogi na pniach poprawia izolację akustyczną. W tym przypadku uszczelki są umieszczone między belkami i opóźnieniami. Zamiast filcu i pokrycia dachowego można zastosować taśmę z pianki polietylenowej. Podkładki dźwiękochłonne układały pasy pod lagami na całej ich długości bez przerw.

Układanie taśmy samoprzylepnej ze spienionego polietylenu pod „czarną podłogą” na belkach podłogowych.

Zdjęcie 3.

Aby zapobiec przenoszeniu dźwięku przez kamienne ściany, gdy belki są całkowicie osadzone, ich końce powinny być owinięte dwiema warstwami antyseptycznego filcu. Końce belek powinny być otwarte. Pod dolną krawędzią końca belki należy dodatkowo umieścić 1-2 warstwy filcu. Przy otwartym osadzeniu belek wystarczy ograniczyć wykładzinę izolacyjną pod dolną krawędzią końca belek.

Sztywne połączenie elementów zakładki ze ścianami przyczynia się do rozprzestrzeniania się hałasu uderzeniowego w całym budynku. Należy zapobiegać przenoszeniu wibracji dźwiękowych z sufitu na ściany. W tym celu należy wykonać odstępy 1-2 cm między podłogą a ścianami, wypełniając je elastycznymi materiałami dźwiękoszczelnymi: paskami z twardej wełny mineralnej, miękkiej płyty pilśniowej lub taśmami z pianki polietylenowej. Wysokość wykładzin dźwiękoszczelnych powinna wynosić 50–70 mm.

Listwa przypodłogowa powinna być przymocowana bezpośrednio do podłogi, pozostawiając odstęp między listwą przypodłogową a ścianą. Możliwe jest przymocowanie listew przypodłogowych do ścian. W tym przypadku odstęp powinien być zapewniony między listwami przypodłogowymi a podłogą.

Wdrożenie wszystkich tych prostych środków zapewnia drewnianej podłodze odpowiednią izolację akustyczną.

* Perlit jest materiałem pochodzenia wulkanicznego, który „nagrzewa się” po podgrzaniu, tj. zwiększa objętość.

** Wermikulit jest minerałem naturalnym. Należy do grupy hydromic. Po podgrzaniu powstaje złuszczony wermikulit składający się z nici o złotym kolorze.

Ekspandowany perlit i wermikulit - materiały masowe, lekkie i trwałe. Ognioodporne. Dobre izolatory ciepła i dźwięku. Materiały nie ulegają gniciu, nie mają na nie wpływu mikroorganizmy, owady i gryzonie. Są to nietoksyczne, przyjazne dla środowiska materiały.

Może być także przydatny artykuł o tym, jak zrobić ciepłą podłogę na drewnianych belkach. Tam dowiesz się o cechach organizacji podgrzewania wody w podłodze drewnianego domu.

Przeczytaj materiał: „Ciepła podłoga w drewnianym domu”

Przeczytaj więcej artykułów o budowaniu domu tutaj.