Jak określić klasę efektywności energetycznej

klasa efektywności energetycznej budynku Jak ustalić „klasę efektywności energetycznej budynku”, aby uzyskać certyfikat efektywności energetycznej i dlaczego.

Definicja klasy efektywności energetycznej jest oceną jakości konstrukcji. Możesz to porównać z danymi dotyczącymi zużycia paliwa w samochodzie. Wiedza na temat zużycia energii w domu może pomóc oszacować wartość ekonomiczną budynku i poznać koszty jego utrzymania.

W sumie istnieje siedem klas efektywności energetycznej od A do G.

Według europejskich doświadczeń na Ukrainie przyjęto następującą gradację istniejących budynków:

- stare budynki, które zostały zbudowane przed 2007 rokiem i zużywają ogrzewanie i chłodzenie do 300 kWh / m2; (takie budynki mają pierwszeństwo w modernizacji energetycznej)

- nowe budynki zbudowane do 2016 r. o zużyciu około 150 kWh / m2;

- energooszczędne budynki o niskim zużyciu energii, około 60 kWh / m2;

- domy pasywne budowane zgodnie ze standardem domu pasywnego, o zużyciu mniejszym niż - 15 kWh / m2 rocznie;

- budynki o zerowym zużyciu energii (w rzeczywistości są to budynki pasywne z wyposażeniem do produkcji energii w celu zrekompensowania strat energii), które zużywają - 0 kWh / m2;

- Energia + budynki, które wytwarzają znacznie więcej energii niż zużywają.

Minimalne obowiązkowe wymagania dla klasy efektywności energetycznej są związane z przeznaczeniem budynków (budynki mieszkalne, budynki użyteczności publicznej w obszarach nauki, sportu, handlu, medycyny itp.), Powierzchnią budynków i lokalizacją według pierwszej lub drugiej strefy klimatycznej.

Obowiązkowa ocena efektywności energetycznej została wprowadzona dla wszystkich nowych budynków.

Pierwszym etapem fazy projektowej projektu budowlanego jest sekcja efektywności energetycznej w dokumentacji projektowej z określeniem parametrów do certyfikacji.

Drugi etap to obowiązkowa certyfikacja energetyczna przed uruchomieniem,

Drugi etap jest prowadzony przez certyfikowanego audytora energetycznego, który rejestruje opracowany certyfikat energetyczny w Państwowej Wydajności Energetycznej i dopiero potem budynek może zostać oddany do użytku.

Zużycie energii w domach określa się na dwa sposoby:

1) Za pomocą obliczeń;

2) Zgodnie z rzeczywistym zużyciem energii, które jest określone przez wskaźniki liczników lub innych urządzeń pomiarowych.

Pierwsza metoda wyceny jest akceptowana w przypadku budynków, które zostały właśnie zbudowane lub przebudowane. Również do tych, w których przeprowadzane są poważne naprawy. Obliczeń tych dokonuje się na podstawie rysunków architektonicznych, decyzji dotyczących sieci inżynierskich oraz jednostek i części. To na podstawie projektu.

W przypadku budynków, które mają już oszacowane zużycie energii do przeprowadzenia audytu energii z pobraniem tych liczników przez pewien okres. Zwykle za kilka lat. Dostępność dokumentacji projektowej umożliwia jednak zastosowanie metody obliczeniowej. W praktyce obie metody są łączone w zależności od konkretnej sytuacji. Te dane projektowe są gromadzone i przeprowadzane są ankiety. W końcu audytor jest odpowiedzialny za przeprowadzanie ankiet.

Określenie rzeczywistego zużycia energii tylko według liczników może mieć poważne błędy, na przykład gdy budynek nie otrzymał ciepła lub warunki pracy zostały zakłócone. Może to prowadzić do poważnych błędów w określaniu klasy energetycznej.

Dzięki aktualizacji DSTU i zbliżeniu praktyk oceny do standardów europejskich przy definiowaniu klasy budynku ocenia się nie tylko dane grzewcze, ale także modelowanie zużycia energii na chłodzenie, wentylację, oświetlenie i ciepłą wodę.

Istnieją trzy podstawowe metody szacowania zużycia energii:

1) Miesięcznie lub sezonowo;

2) Uproszczone co godzinę;

3) szczegółowe modelowanie;

Opracowując świadectwo energetyczne, zastosuj pierwszą metodę.

Oceniając budynek, należy go traktować jako pojedynczy system energetyczny składający się z zewnętrznej powłoki, która znajduje się w określonych warunkach klimatycznych oraz złożonych podsystemów inżynieryjnych, które działają w celu utrzymania określonych parametrów sanitarnych i higienicznych.

Istnieje następujący schemat obliczania efektywności energetycznej:

- Określenie ogrzewanych i nieogrzewanych obszarów budynku oraz podział na obszary niezbędne do obliczeń;

- Określenie parametrów użytkowania budynku, pracy sieci inżynieryjnych, norm sanitarnych i higienicznych oraz parametrów konstrukcji obudowy dla każdego wybranego obszaru;

- Obliczanie strat ciepła poprzez straty ciepła z wentylacji i infiltracji dla każdego miesiąca w roku;

- Obliczanie wewnętrznych nakładów ciepła od ludzi, urządzeń i energii słonecznej dla każdej strefy i miesiąca roku;

- Obliczanie zużycia energii do ogrzewania, dostarczania ciepłej wody, chłodzenia i wentylacji;

- Obliczanie strat energii i ciepła na potrzeby wykorzystania systemów dystrybucji i magazynowania energii;

- Obliczanie zużycia energii całkowitego zużycia energii na chłodzenie, ogrzewanie, wentylację i ciepłą wodę użytkową dla każdego miesiąca w roku;

- Uzyskanie całkowitego zużycia energii w ciągu roku;

- Przygotowanie raportu z oceny zużycia energii w budynku.

Chciałbym zauważyć, że głównym wymaganiem przy projektowaniu domów jest osiągnięcie klasy efektywności energetycznej nie niższej niż „C” (dla nowych budynków), co odpowiada normie strat ciepła przez zewnętrzne konstrukcje otaczające i sieci inżynieryjne. Ale wskaźniki oporności wymiany ciepła poszczególnych elementów nie są rozpatrywane oddzielnie. W praktyce oznacza to, że roczne zapotrzebowanie na energię budynku ma pierwszeństwo przed oceną efektywności energetycznej zewnętrznej powłoki.

Regulacyjne maksymalne szczególne zapotrzebowanie na energię dla budynków mieszkalnych i publicznych

Klasyfikacja budynków według efektywności energetycznej

Z zastrzeżeniem minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej budynku nie niższej niż C lub nie większej niż 110 kWh / m2, możliwe jest stosowanie pojedynczych elementów budynku o obniżonych wartościach oporu cieplnego (75% Rqmin) do nieprzezroczystych części obudów zewnętrznych i do 80% Rqmin dla innych konstrukcji (obowiązkowe wymagania sanitarne).

Obecnie na Ukrainie aktywnie rozpoczęto klasyfikację energetyczną domów, a wszystkie nowe budynki i budynki, które są w trakcie rekonstrukcji lub remontu, muszą posiadać świadectwo energetyczne przed przekazaniem dokumentacji na etapie rozruchu.

Świadectwo charakterystyki energetycznej budynku zostało zastąpione paszportem efektywności energetycznej i jest osobnym dokumentem w kosztorysie projektu obiektu.

Uzyskanie świadectwa energetycznego jest wymagane w przypadku domów o powierzchni większej niż 500 m2 przy zmianie ich praw własności lub przeniesienia własności, w przypadku budynków komunalnych lub państwowych. Rzeczywiste wskaźniki efektywności energetycznej muszą spełniać minimalne wymagania określone w DBN.

Ponadto w certyfikacie energetycznym musimy określić, w jaki sposób można poprawić efektywność energetyczną budynku. Certyfikat jest ważny przez 10 lat.

W przyszłości informacje te, oprócz bazy danych Państwowego Funduszu na rzecz Efektywności Energetycznej, zostaną włączone do systemu katastralnego. Dostęp do bazy danych będzie zapewniony na stronach rządowych. Zwiększy to zwrot z środków oszczędzania energii, ponieważ płynność domów energooszczędnych będzie znacznie wyższa.